De weg naar rust..
27-08-2008

Was vooral lang Vorige week besloot ik dat ik graag nog een paar daagjes voor wat non-stress-dagen naar het klooster wou. Dus ik had contact gehad met Zr. Madeleine uit Aarle-Rixtel, en jahoor, ik was welkom! Gelukkig maar Maandagochtend stapte ik om kwart voor 7 vol goede moed in de auto, mijn vader zou me naar Zaltbommel brengen. Langzaam maar zeker verdween mijn goede moed toen ik om 10 uur nóg niet in het klooster was aangeland… maar, beter laat dan nooit, om half 12 was ik keurig in het klooster aangekomen. Ik heb besloten dat ik nooit meer met het OV naar Aarle-Rixtel ga, de fiets gaat bijna nog sneller, én is 10x gezonder…
(de terugweg verliep overigens zonder problemen, in anderhalf uur stond ik op het treinstation van Zaltbommel waar mn vader me op kwam halen, dus in totaal 2 uur reistijd gehad, stukken beter dan 4 uur en 3 kwartier! (dat klinkt niet, iets vloeiender klinkt: 19 kwartier, maar dat klinkt zo lang…. Nouja… )
En nu zit ik thuis achter de computer, kijk m’n mail en bedenk ondertussen wat ik zoal deze paar daagjes heb gedaan. Ten eerste, 3 dagen is echt veel te kort voor even rust nemen. De eerste dag was ik nog onrustig door m’n verrotte heenreis, en de tweede dag zat ik alweer dat ik morgen alweer naar huis moest.. wat een gestress
Ik heb niet veel gedaan deze dagen, maar dat was dan ook niet de bedoeling. Ik heb m’n boek uitgelezen, en me geprobeerd ietwat te verdiepen in de Liefde van God (lang leve de concordantie waarin je gewoon alle stukken uit de bijbel waar het woord Liefde in voorkomt mee op kunt zoeken, wat een uitvinding!)
Nu is m’n rust weer voorbij.. en waarschijnlijk ook góed voorbij! Ik verwacht niet dat ik de komende weken van school weer rust zal krijgen, Minke is veel te gestressed,en kijk uit…, ze is ook erg prikkelbaar… * grijns *

*knuffel*

Minke

Nieuw op de computer:
niets nieuws!

:: Terug ::
:: Laat een reactie achter ::